संगोपन निसर्गाचे

खळखळ वाहे पाणी झर्‍याचे

पाहूनी मन प्रफुल्लित होई,

शांत ठिकाणी काठावरती

हर्षाने मन बहरूनी जाई

तगमग तगमग होते जीवाची

जेव्हा होते मन हे अस्थिर,

अद्भुत हाच निसर्ग मनाला

क्षणार्धात करूनी टाके स्थिर

जिकडे तिकडे गजबज गजबज

गडगड गडगड खडखड खडखड,

जीव होतसे व्याकूळ इतका

शोधी शांतता करूनी धडपड

आधुनिक या जगात आता

आहे थोडा निसर्ग शिल्लक,

ऊठ माणसा सांभाळ तयाला

तूच आता हो त्याचा पालक

मुलापरी जीव लाव तू त्याला

तोही करेल सांभाळ तुझाही,

पालनपोषण कर त्याचे तू

   फुलव तू चोहीकडे वनराई...

✒ K. Satish