Friday, October 30, 2026
वृक्षसंवर्धन
Wednesday, October 28, 2026
लचके सह्याद्रीचे
Friday, October 29, 2021
सूर्य
किती झाकला तो सूर्य
तरी तेज ना लपावे,
तेजातूनी मग त्याच्या
काळोख दूर व्हावे
भीती किती ती वाटे
अंधारमय जगाची,
भय दूर सारण्याला
हवी साथ त्या रवीची
सौंदर्य या धरेचे
आहे विलोभनीय,
पण ते दिसावयाला
हवाय आम्हा सूर्य
किरणे त्या भास्कराची
जगवी असंख्य जीवं,
करी अवनीचे तो रक्षण
दिनकर त्याचे नावं
✒ K. Satish
Saturday, July 24, 2021
प्रलयंकारी पाऊस
पाऊस आला बरसत गेला
मृत्यू घेऊनी आला,
पाहूनी त्याचे तांडव मानव
पुरता हतबल झाला
काय करावे काही कळेना
पैसा असूनी अन्न मिळेना,
आयुष्याची गाडी अडली
काही केल्या पुढे पळेना
वाट पाहूनी होते सगळे
आतुरतेने ज्याची,
झाली अचानक सगळ्यांवरती
अवकृपा हो त्याची
वयोवृद्ध अन् छोटी बालके
पशु पक्षी अन् नर नारी,
दया न केली कुणावरीही
नेले मृत्यूच्या दारी
जीव मुठीत घेऊनी जो तो
करू लागला त्याची विनवणी,
पाहिजे होता आम्हांस तू पण
आता क्षणात जा तू परतूनी
पाणी म्हणजे जीवन किंतु
जीवन संपवूनी गेला,
नयनांमध्ये न संपणारे
अश्रू देऊनी गेला
प्रलयंकारी पाऊस आला
मानवास खूप शिकवूनी गेला,
जात धर्म अन् पैसा अडका
मानव क्षणात विसरूनी गेला...
✒ K. Satish
Sunday, January 17, 2021
इंद्रायणी
तुम्ही करू नका घाण
आपली इंद्रायणी छान
हिच्या चोहीकडे
संतांचे स्थान
एके काळी होती निर्मळ किती
इंद्रायणी आपली
स्वार्थापोटी माणसाच्या तिची
काय दशा झाली
दुर्गंधी रसायन,
सांडपाणी केरकचरा
यांचा का हो केला इतका
इंद्रायणीवरती मारा
संतांच्या भूमीत
वारकर्यांचा हो मान
त्यांना मिळत नाही आता
इंद्रायणीमध्ये स्नान
आता अखेरची घटका
मोजत आहे इंद्रायणी
तिला वाचवण्याचा ध्यास
तुम्ही घ्या हो तुमच्या मनी
सगळे मिळूनच आपण आता
निर्धार करूया
श्रमदानाने हो आपण तिला
निर्मळ करूया...!!!
✒ K. Satish
Tuesday, December 1, 2020
लढा हा जीवनाचा
आलेख जीवनाचा, भरीस होता आला
पण दृष्ट लागली अन्, हा कोरोना हो आला
हळूहळू जगाची, दाबीत गेला नस हा
श्वास मानवाचा, कंठामध्येच आला
आले होते सुख हे, आता कुठे नशीबी
अनेकांची स्वप्ने, हा चिरडूनी हो गेला
खूप गाजावाजा झाला, लाॅकडाऊनही केला
तरी ना संपला हा, अन् वाढतंच गेला
पुरते झाले हतबल, हातावरीचे पोटं
कित्येकांचे जीवन, हा संपवूनी गेला
आता आस आहे, साऱ्यांना त्या लशीची
येऊ घातलेल्या, लशीचा बोलबाला
श्वासाची गरिबाच्या, किंमत ही शून्य आहे
धडा हा खूप मोठा, या कोरोनाने दिला
माणूस बदलत आहे, सृष्टी बिघडत आहे
सुंदर या निसर्गाचा, किती र्हास की हो झाला
थोडक्यात आता, तुम्हास सांगतो मी
माणूसं झाला खोटा, अन् पैसा मोठा झाला
द्वार विनाशाचे, आता खुलले आहे
लढा हा जीवनाचा, लढण्याचा काळ आला
आहे जिवंत आशा, लढा हा जिंकण्याची
मिळूनी सारे आपण, हरवू या संकटाला
✒ K. Satish
Tuesday, August 18, 2020
संगोपन निसर्गाचे
Wednesday, July 29, 2020
पहाट
Tuesday, July 21, 2020
श्रेष्ठत्व निसर्गाचे
Featured Post
माझा कवितासंग्रह
कळले नाही मला हे शब्द कसे आले, लिहीत गेलो हळूहळू अन् काव्य पूर्ण झाले. शांतपणे बसता डोळे मिटून गेले, स्मृतीमधील काही जुने क्षण जागे झाले....
Popular Posts
-
कळले नाही मला हे शब्द कसे आले, लिहीत गेलो हळूहळू अन् काव्य पूर्ण झाले. शांतपणे बसता डोळे मिटून गेले, स्मृतीमधील काही जुने क्षण जागे झाले....
-
म्हणते कोणी विद्रोही मजला म्हणते कोणी वेडा मुखात कटू पण सत्य बोलतो जसा औषधी काढा इथे नित्य स्तुतीची आस मोठेपणाचा सर्वांना ध्यास पचेल कैसे क...
-
खिसेकापूने खिसा कापला तरीही नाही कळले मला देतो म्हणूनी काढून घेणे असे ही मोठी अजब कला समस्यांच्या जाळ्यामध्ये अडकवूनी ठेवली जनता गांगरला हो ...









