सन्मानाची तुलना

पैशाशिवाय जरी हे

जग चालत नाही

तरी सन्मानाची तुलना

पैशाने होत नाही

कित्येक नादानांनी

पैशात तुलना केली

सदसद्विवेक बुद्धी

रसातळाला नेली

मोठ्या पदावर बसती

तरी थोडेही भान नाही

सन्मानाची तुलना

पैशाने होत नाही

अहंकार मोठा

पैशाचा माज खोटा

दुसऱ्याच्या जीवावरती

मोजती हे तर नोटा

रूबाब झाडण्याची

होते यांना घाई

सन्मानाची तुलना

पैशाने होत नाही

अकलेचे तारे हे तर

नित्य तोडतातं

समोरच्याला नेहमी हे

तुच्छ समजतातं

गुणांची कदर करण्याचे

भान यांना नाही

सन्मानाची तुलना

पैशाने होत नाही

जोवर पद आणि पैसा

तोवरच चाले माज

चित्र उद्या नसेल

जे चित्र आहे आज

चित्र पालटल्यावर

माज उतरून जाई

सन्मानाची तुलना

पैशाने होत नाही

✒️ K. Satish

साथ योग्य मार्गदर्शनाची

शिक्षणाचा बाजार चोहीकडे

नाही चिंता विद्यार्थ्यांची,

भविष्य त्यांचे घडो ना घडो

आस साऱ्यांना फक्त पैशांची 

त्रासून गेलो या साऱ्याला

देश हा माझा कुठे चालला,

भावी पिढीला कसे घडवावे

प्रश्न हा आमच्या मनास पडला 

अशात आशेचा किरण तो

दृष्टीस आमुच्या पडला हो,

भविष्य मुलांचे घडविण्याचा

ध्यास तो त्यांच्या मनास हो 

भाग्य आमुचे आम्हा मिळाली

साथ अशा या संस्थेची,

आचार्य ॲकॅडमी बारामती

जाणीव त्यांना कर्तव्याची 

विद्यार्थ्यांचे भवितव्य घडावे

जीवनास त्यांच्या महत्व यावे,

आचार्य ॲकॅडमीचे कार्य पाहूनी

इतरांनीही शहाणे व्हावे

✒ K. Satish

मिळे धनाचा मेवा, खड्डयात गेली जनसेवा

गरिबांचा तो हक्क मारूनी

खिसे तुम्ही किती भरता रे

तुडुंब भरले खिसे तरीही

कोंबून कोंबून भरता रे 

विसर तुम्हाला पडला तुम्हीही

गरीबच कधीतरी होता रे

आली सत्ता माज वाढला

विसर तुम्हाला पडला रे 

गरिबांच्या सेवेसाठी तुम्ही

निवडणूक ती लढला रे

निवडून आल्यानंतर का बरे

मेंदू तुमचा सडला रे 

समोर पाहून झरा धनाचा

सुटला लोभ तुम्हाला रे

मते तुम्हाला दिल्याचा होतो

पश्चात्ताप आम्हाला रे 

आयुष्य काही वर्षांचेच हे

मेंदूत तुमच्या न घुसले रे

धुंद होऊनी सत्तेमध्ये

मेंदू तुमचे नासले रे 

उघडा डोळे सुप्त मनाचे

फळ कर्माचे मिळेल रे

कर्मानुसारच फळही मिळते

कधी हे तुम्हास कळेल रे ?

✒ K. Satish

लेखणी असावी अशी

देशाला हवी आहे

सत्याची कास धरणारी लेखणी,

जिच्या सडेतोड लिखाणाने

ती दिसेल खूपच देखणी

लेखणीला कधीच नसतो

जात, धर्म, पंथ

अन् क्रांतिकारी विचार मांडणे

कधीही होवू नये संथ

लेखणी असावी निर्भीड

असत्याचा बुरखा फाडणारी,

पीडितांचे प्रश्न मांडणारी अन्

अन्यायाविरूद्ध लढणारी

प्रस्थापितांची, बाहुबलींची

लेखणी नसावी गुलाम,

कार्य करावे तिने असे की,

सर्वांनी करावा तिला सलाम...!!!

✒ K. Satish

शिक्षणाचा काळाबाजार

या शिक्षणाची महती

रंकाला बनवी रावं,

गुलाम देशालाही

जगातं येई भावं

असे डरूनी जगणे

तो नर असो वा नारी,

शिक्षण घेऊनी तेही

घेती गगनभरारी

जगात खूपं होता

गुरूला त्या मानं,

धनास गौण मानून

करती ते ज्ञानदानं

किती घडवले ते शिष्य

दूर केले ते अज्ञानं,

कर्तव्यनिष्ठ शाळेसी

होता पूर्वी मानं

मग काळं तो बदलला

पैशाचे लोभी आले,

शाळेच्या प्रतिष्ठेला

रसातळाला नेले

शिक्षणातं झाला

सुरू काळाबाजारं,

विद्यार्थी, पालकांची

नुसती लूटमारं

मग शिक्षकही झाले

सामीलं या लूटीतं,

पैशासाठी अडवती

ते शिक्षणाची वाटं

आता धर्म म्हणजे पैसा

कर्तव्य म्हणजे पैसा,

गुरूच्या प्रतिमेला

हा डाग लागे कैसा

अंधारमय भविष्य

आता समोर आहे,

रसातळाला गेली

शिक्षणपद्धती आहे

मान गुरू या पदाचा

मनातूनी मिळावा,

माझ्या या कवितेचा

अर्थ साऱ्यांना कळावा...!!!

✒ K. Satish

गरज एकजुटीची

एकेदिवशी रात्रीच्या समयी

फेरफटका मारीत असता,

नजरेस पडला चोहीकडे

खोदून ठेवलेला तो रस्ता

पहाता पहाता खिन्न मनाने

विचार माझ्या मनात आला,

आत्ताच बांधलेल्या रस्त्याचा

लगेचच असा अंत का केला ?

रस्ते बांधणे आणि खोदणे

प्रशासनाचा खेळ निराळा,

कर्तव्यशून्य अधिकार्‍यांना

हव्या फक्त पैशांच्या माळा

कंत्राटदार अन् नेत्यांची ही

खेळी आता जुनी जाहली,

स्वतंत्र भारताची दुर्दशा

आपल्याच राजकारण्यांनी केली

अन्यायाशी लढणार्‍यांचे

या देशातील प्रमाण घटले,

त्यामुळेच भ्रष्टाचार्‍यांनी

आजवर या देशाला लुटले

आपल्या पैशाचा हा अपव्यय

उघड्या डोळ्यांनी पाहूनी,

जगत राहते जनता सारी

रक्ताचे आसू पिऊनी

एकजुटीची ताकद आता

दाखवण्याची गरज भासते,

षंढासारखे जीवन जगणे

हे तर मरण्यासमान असते...

✒ K. Satish

बाप

बाप नावाचे विशाल वृक्ष
आयुष्यात असावे,
त्याच्या छायेत जीवन आपुले
आनंदाने वसावे

रागीट, तापट, हुकूमशहा
तो वाटे कधी सर्वांना,
परंतु त्यामागील प्रेमभाव
ना दिसे इतरांना

ढाल होऊनी रक्षण करतो
कुटुंबासाठी अविरत लढतो,
अश्रू कुणाला न दाखवता
एकटाच गपचूप तो रडतो

मोठ्या मोठ्या वादळामध्ये
ना डगमगता लढतो,
योग्य दिशा दावूनी आपुल्या
मुलांचे भविष्य घडवतो

 
मुलीसाठी तर काळीज त्याचे
तुटते क्षणाक्षणाला,
बाप या शब्दाविना किंचितही
अर्थ नसे जीवनाला

✒️ K. Satish

खोटी प्रतिष्ठा

वाढदिवस श्रीमंताच्या मुलाचा

धुमधडाक्यात झाला साजरा,

लाखो रुपयांच्या सजावटीकडे

उपस्थितांच्या लागल्या नजरा

आमदार आले, खासदार आले

सगेसोयरे झाडून आले,

नेत्रदीपक रोषणाईने

डोळे त्यांचे दिपून गेले

मनोरंजनाचा खजिनादेखील

सर्वांसाठी तयार होता,

संगीत, नृत्य, ऑर्केस्ट्रासोबत

फटाक्यांचा धुमधडाका होता

ठिकठिकाणी अवतरली होती

जत्रा खाद्यपदार्थांची,

काय खावे अन् काय न खावे

पंचाईत झाली लोकांची

ज्याच्यासाठी सोहळा होता

तो हिरा कुठे दिसतच नव्हता,

एक वर्षाचा राजकुमार तो

केव्हाच झोपी गेला होता

खरे म्हणजे अशा सोहळ्यांचे

महत्त्व अनेकांना माहीत नसते,

निमित्त यांचे साधून त्यांना

स्वतःची प्रतिष्ठा मिरवायची असते

खोट्या अशा प्रतिष्ठेपायी

नाहक पैशांचा अपव्यय होतो,

याच पैशाची चणचण भासून

गरीब शेतकरी यमसदनाला जातो

समाजासाठी या पैशाचा

सुयोग्य वापर करून पहावे,

दीनदुबळ्यांचे अश्रू पुसूनी

आनंदामध्ये न्हावून जावे

खोट्या प्रतिष्ठेला महत्व द्यावे

की, महत्व द्यावे सत्कार्याला,

एकदा तरी विचारून पहावे

स्वतःच स्वतःच्या मनाला

✒ K. Satish

कामगार देशाची शान

आर्थिक योद्धे देशाचे आम्ही

देशाची हो शान,

उद्योगाचा पाया आम्ही

उद्योगाचा मान

क्षेत्र असो मग कोणतेही आम्ही

भीत नाही हो कष्टाला,

अर्थशास्त्राचा कणा आम्ही

संकटात तारतो देशाला

घरघर घरघर यंत्र चालवीत

चक्र फिरवतो प्रगतीचे,

कामे करतो सर्वतर्‍हेचे

कष्टाचे नि बुद्धीचे

संकटकाळी कोरोनाच्या

जगणे होते अवघड हो,

भय होते जीवाचे तरीही

ना टाळले कामाला हो

प्रगतीपथी नेण्या देशाला

करू आम्ही जीवाचे रान,

कामगार देशाची संपत्ती

देश आमचा जीव की प्राण

✒ K. Satish

एकजुटीची नवी दिशा

मनात माझ्या संघर्षाची

लाट उसळली आता,

एकजुटीची नवी दिशा मी

देईल जाता जाता

दुर्बल सोसती अन्यायाचे

येथे निरंतर घावं,

पैसा, ताकद, सत्तेवाल्यांचा

हो वाढला भावं

अक्कलशून्यांनाही सलाम

लागे करावा आता,

एकजुटीची नवी दिशा मी

देईल जाता जाता

घावावरती घाव सोसूनी

मन झाले हो कठोरं,

पित्त खवळते पाहूनी

लोकांचे मन ते निष्ठुरं

लढा देऊनी अन्यायाला

संपवायचे आता

एकजुटीची नवी दिशा मी

देईल जाता जाता

निमूटपणाने हुकूमशाहीला

शरण कधी ना जावे,

स्वार्थ साधूनी स्वतःचा

इतरांना कधी ना छळावे

अन्यायाला ना घाबरता

समोर जावे आता,

एकजुटीची नवी दिशा मी

देईल जाता जाता

प्रामाणिक राहूनी

समाजात नीट वागावे,

शब्द दिला इतरांना तर

त्याला हो नीट जागावे

ओळखूनी फितुरांना

करावे शहाणे जाता जाता

एकजुटीची नवी दिशा मी

देईल जाता जाता

मनात माझ्या............

✒ K. Satish

उपकार सैनिकांचे

मरताना पण हसतो

तो देशाचा सैनिक असतो,

देशासाठी आपुल्या

तो अविरतपणे लढत असतो

तारूण्याचे क्षण तो

स्वतःसाठी जगत नाही,

तरूणाईची उमेद सगळी

सदैव देशासाठी वाही

जीव अडकला त्याचा

आपुल्या कुटुंबामध्ये जरी,

डोळ्यांत तेल घालून तो

असंख्य कुटुंबांचे रक्षण करी

ऊन, वारा, पाऊस, शत्रू

यांचे त्याला भय नसते,

देशासाठी लढण्याची

अदम्य जिद्द त्याच्यामध्ये असते

अतिरेक्यांचा हल्ला होतो

हाच मृत्यूला सामोरा जातो,

शत्रूंचा त्या खात्मा करूनी

आपल्या देशाची लाज राखतो

छोट्यांचा आधारस्तंभ अन्

आई वडिलांची आशा तो,

वाट पाहणार्‍या पत्नीच्या

ओल्या नयनांची भाषा तो

प्राण पणाला लावून ज्याने

आपणाला जीवदान दिले,

थोर असे उपकारच त्याने

आपणा सर्वांवर केले

कृतघ्न होऊन जर का आपण

विसरून गेलो उपकारांना,

किती यातना होतील सांगा

त्या असंख्य हुतात्म्यांना

स्वार्थ सोडूनी आपण सगळे

कृतज्ञतेची कास धरू,

एक होऊनी आपण त्यांच्या

भवितव्यासाठी कार्य करू

छोट्या छोट्या मदतीने मग

कुटुंब त्यांचे सुखी करू,

उदात्त अशा कार्याने करूया

मानवतेचे पर्व सुरू...

✒ K. Satish

धार लेखणीची

अन्यायाशी लढण्यासाठी

शस्त्र घेतले हाती,

प्रयत्न ठरले फोल

फक्त जिंकली शस्त्रांची भीती

हतबल होऊनी अखेर मग मी

मार्ग निवडला लेखणीचा,

रक्त न सांडता घाव घातला

थरकाप उडाला अन्यायाचा

धार असे खूप लेखणीला

कुमार्ग तिला कधी दावू नये,

हवी लेखणी सत्यासाठी

असत्य कधीही लिहू नये

जोड बुद्धीला लेखणीची

देऊनी कार्य करावे,

न्यायासाठी लढूनी

अन्यायावर तुटूनी पडावे

✒ K.Satish

खुर्चीचा खेळ सारा खुर्चीचा खेळ

खुर्चीचा खेळ सारा खुर्चीचा खेळ

खुर्चीचा खेळ सारा खुर्चीचा खेळ

निवडणुकीची आता लगबग झाली सुरू

कार्यकर्ते दारोदार लागले बघा फिरू,

घरोघरी जाऊनी, नतमस्तक होऊनी

भेटवस्तू देण्याची घाई लागले करू

खुर्चीचा खेळ सारा खुर्चीचा खेळ

खुर्चीचा खेळ सारा खुर्चीचा खेळ

जे कधीही बघत नव्हते ज्यांच्या तोंडाकडे

ते आता नमस्कार त्यांना करू लागले,

पत्रकांचा खच पडला सगळ्यांच्या दारात

पदयात्रांचा सपाटा सुरू झाला जोरात

खुर्चीचा खेळ सारा खुर्चीचा खेळ

खुर्चीचा खेळ सारा खुर्चीचा खेळ

आयोजन हळदी कुंकू आणि होम मिनिस्टरचे

इथेतिथे जागोजागी आता दिसू लागले,

दर रोज जेवणाचे आमंत्रण देऊनी

जनतेच्या पोटात अन्न ठासू लागले

खुर्चीचा खेळ सारा खुर्चीचा खेळ

खुर्चीचा खेळ सारा खुर्चीचा खेळ

मद्याच्या पार्ट्या अन् नृत्याचे फेरे

सुरू झाले कुमार्गाचे प्रकार सारे,

वादा वादीचे प्रकार घडू लागले

कार्यकर्ते आपा पसात भिडू लागले

खुर्चीचा खेळ सारा खुर्चीचा खेळ

खुर्चीचा खेळ सारा खुर्चीचा खेळ

मतदानाची तारीख जवळ येऊ लागली

पैशाच्या पावसात जनता न्हावू लागली,

घरोघरी जाऊन पैसे हाती देऊन

लोकशाहीची विटंबना होऊ लागली

खुर्चीचा खेळ सारा खुर्चीचा खेळ

खुर्चीचा खेळ सारा खुर्चीचा खेळ

साम दाम दंड भेदाचे सहाय्य घेऊनी

भ्रष्ट राजकारणी ते येतील मग निवडूनी,

म्हणून स्वाभिमान मनी सगळ्यांनी जागवा

सुंदर ह्या लोकशाहीस अतिसुंदर बनवा

खुर्चीचा खेळ सारा खुर्चीचा खेळ

खुर्चीचा खेळ सारा खुर्चीचा खेळ

✒ K. Satish