माझे जगणे

साथ देऊनी आयुष्याला

आनंदाने जगतो आहे,

आली संकटे कितीही तरी मी

त्यांना पुरून उरतो आहे

घडलेल्या वाईट घटनांचा

शोक करीत बसण्यापरी मी,

अनुभव संपन्न झाल्याचा

पुरता आनंद लुटतो आहे

चिंतेने चितेवर जाण्यापेक्षा

चिंतेलाच अग्नी देतो आहे,

आयुष्य आहे सुंदर त्याला

अतिसुंदर मी बनवतो आहे

जे आहे मजपाशी ते तर

सोडूनी इथेच जायचे आहे,

झरा बनूनी ज्ञानाचा मज

ओसंडूनी वाहायचे आहे

✒ K. Satish