प्रस्थापितांच्या लागून नादी
मित्राने मित्राची जात पाहिली
जीवाला जीव देणारी मैत्री
त्याच क्षणी बदनाम जाहली
मित्राने मित्राची जात पाहिली
जीवाला जीव देणारी मैत्री
त्याच क्षणी बदनाम जाहली
आरक्षणाच्या गप्पा हा तर
नित्याचाच विषय जाहला
मित्राच्या ज्ञानाची स्तुती करणारा
आरक्षणावर टोमणे देऊ लागला
खोटी बदनामी पसरवण्याचा
विडाच त्यांनी उचलला आता
जातीवादी नेत्यांचे हस्तक
बनूनी राहिले कट्टर आता
खोटे मुखवटे चेहऱ्यावरचे
निखळून आता पडू लागले
जात धर्माच्या नित्य चर्चेने
मेंदू त्यांचे सडू लागले
गुन्हेगार की निर्दोष आता
जात पाहूनी ठरू लागले
विभागली ही जनता आता
असत्यही सत्य ठरू लागले
अचानक असे काय जाहले
धर्म जातीचे पेव हे फुटले
असत्य पसरले भरभर भरभर
सत्याने का डोळे मिटले ?
प्रत्येकाने करावे चिंतन
कोण फूट ही पाडत आहे
जिवाभावाच्या मित्रांनाही
आपापसांत लढवत आहे
एकजूट या देशामधली
संपू नये ही आशा आहे
जात धर्म न पाहता लढणे
हीच माझी अभिलाषा आहे
✒️ K. Satish


No comments:
Post a Comment